دیـد گـاه – منوچهر امیدوار:
در آستانه برگزاری کنفرانس عالی
سـران کشورهای عرب در دمشق

در گزارشها آمده بود که قرار است منوچهر متکی وزیر امور خارجه جمهوری اسلامی در نشست سران کشورهای عرب که امروز (شنبه 29 مارس 2008) در دمشق و با میهمانداری دولت حزب بعث سوریه برگزار می شود شرکت جوید. ابتدا قرار بود احمدی نژاد میهمان باشد، ولی به علت مخالفتهای کشورهای عرب سفر او منتفی شد. ظریفی می گفت: حتما سوریه نیز این بار قصد داشت او را زیر تابلوی بزرگی بنشاند که روی آن با خط درشت نوشته شده باشد: الخلیج العربی. سوریه تا کنون بارها قطعنامه هائی را امضا کرده که در آن از خلیج همیشه ایرانی فارس به نام خلیج عربی نام برده و سه جزیره تنب و ابوموسی را متعلق به اعراب دانسته است.
منوچهر امیدوار تحلیلگر امور خاورمیانه در این باره می نویسد:
... و اما مسئله خلیج فارس صرفا˝ یک مسئله سیاسی است و هیچ ارتباطی به مذهب و دین و آئین ندارد.  آقای سعید جلیلی که معلوم نیست از کدام بیغوله ای یا ویرانه ای سر برآورده و چگونه یکباره به ریاست شورای عالی امنیت ملی ایران نشانده شده است و اختیار تأمین امنیت ملت ایران به دست او سپرده شده، پیشنهاد کرد که خلیج فارس از این پس به نام «خلیج دوستی» نامیده شود تا اعراب منطقه راضی شوند و میان آنان و ملت ایران صلح و دوستی و آشتی برقرار گردد. 
اما یقینا˝ آقای سعید جلیلی به بیماری غیر قابل علاج الزایمر و آنهم از نوع سیاسی مبتلا گردیده و شیارهای مغزش احتمالا یکسره مسطح گردیده و همه محفوظات آن پاک شده و از میان رفته است. 
من این گونه بیماران را در چند مورد دیده ام؛ واقعا˝ بیماری وحشتناکی است. بیمار، هیچکس را نمی شناسد، حتی همسر و فرزندان خود را! هیچ چیز را بخاطر نمیآورد، حتی نام خود را.  گذشته اش و زمان حال خود را! چه رسد به این که خلیج چیست و کجاست و نامش مثلا˝ خلیج فارس بوده، یا خلیج نقل و نبات ؟!  والا اگر انسان بیمار نباشد و دو سه کلاس هم درس خوانده باشد و خوانده باشد که «آش سرد شد» یا «بابا نان داد» و «سار از درخت پرید»، این را هم میداند که خلیج فارس حداقل 2500 سال است که نامش خلیج فارس است و غیر ایرانی ها هم آنرا در همه اسناد و مدارکشان و نقشه هایشان بنام Persian Gulf نامیده اند؛  نه خلیج اسلامی، نه خلیج عرب و خلیج دوستی یا «خلیج سیب زمینی» و هر نام من درآوردی دیگر!!
و اما آقای جلیلی، از کدام دوستی سخن میگوئید؟ دوستی با کی؟ دوستی با سعد بن وقاص؟ یا «زیاد بن ابیه» یعنی شخصی بنام «زیاد» که پدرش شناخته نشده، ولی ایران را بخاک و خون کشید؟! یا دوستی با «ابن ابیه»های زمان حاضر که جلو نام پدر در شناسنامه هایشان چند نقطه و یک علامت سئوال گذاشته شده است!
آقای جلیلی، اگر شما مبتلا به الزایمر نبودید به خاطر میآوردید که در هر گوشه ای که در ایران زاده شده اید، اگر هم از نژاد عرب هستید، لااقل شناسنامه ایرانی دارید، نه سعودی و عراقی و سوری و الجزایری و... و... و...  این را هم بیاد بیاورید که رهبر شما و ولینعمت شما آیت الله خامنه ای یا آیت الله خمینی است که او هم ادعای ایرانی بودن میکند، نه یاسر عرفات یا اسمعیل هنیة، یا صدام حسین و حسن نصراله !
و اگر در مغزتان حتی حافظه ای باقی مانده این گفتۀ جاودانی فردوسی را بیاد میآوردید که:
پدر کشتی و تخم کین کاشتی
پدر کشته را کی بود آشتی؟!
اگر حافظه تان کار میکرد، یقینا˝ به یاد میآوردید که رئیستان لَه لَه میزند که هر طور شده در اتحادیه عرب و کنفرانس عالی سران کشورهای عرب یک صندلی شکسته هم به او بدهند و این بذل و بخشش خلیج فارس و سه جزیره آن، پیش قسط ناچیزی است که بعنوان حق عضویت در این اتحادیه ننگین پرداخت میکند و یقینا˝ به اینجا نیز ختم نخواهد شد. 
او نام ایران را هم اگر زنده بماند تغییر خواهد داد و نامی مانند «الایران»، یا «الفارس» یا «محمدآباد» و «مسلمانیه» و نظائر آن را بر کشور کورش و دارا خواهد نهاد که نه از تاک اثری بماند و نه از تاک نشان و کاری را که عمر بن الخطاب، سعدبن وقاص و زیادبن ابیه و دیگر شوشکه بندها و خنجر به کمرها و حتی خیانت کارانی مانند سلمان فارسی و غلام یحیی نتوانستند به انجام برسانند سیاستمداران بیمار و معلول فعلی بپایان برسانند!
اما به شما قول میدهم که اگر اعراب در سال 11 هجری که هنوز اعراب در حمله خود به ایران تازه نفس بودند و تازه سرباز گرسنه عرب برای یک لقمه نان و یک قطعه لباس و غارت خانه یک روستائی خود را به آب و آتش میزدند نتوانستند اصل و نسب و فرهنگ ایران را مانند مصر و مراکش و سوریه و عراق و دیگر کشورهای اسلامی زیر پا بگذارند و مردم آن را به «اعراب» مبدل نمایند، یقینا˝ امروز هم این آرزو را بگور خواهند برد و هیچ ایرانی که نام پدر خود را بداند و بیاد بیاورد حاضر نخواهد شد پرچم زیبا و غرورآفرین سه رنگ شیر و خورشید نشان خود را بر پرچمی سبز یا سیاه رنگ و رو رفته با یک هلال ماه و یک شمشیر آخته معاوضه کند و:
کس نیاید بزیر سایۀ بوم
ور همای از جهان شود معدوم!
و اما سئوال من اینست: مگر در زمان رضاشاه کبیر و دوران شاهنشاهی محمد رضاشاه فقید، اعراب در منطقه وجود نداشتند؟  مگر رهبرانشان از صغیر و کبیر، به میهمانی به تهران نمی آمدند؟  چگونه بود که آن روزها همه تا کمر در برابر پادشاه ایران خم میشدند و دستش را می بوسیدند و منتظر می ایستادند تا شاه به آنها اجازه نشستن بدهد؟ و چه شد حالا که یک مدعی مسلمانی با چند قبضه ریش و چارقد فلسطینی بر دوش، بر این کشور حکومت میکند و «هالۀ نور» صورت پلشت رئیس جمهورش را در بر میگیرد، این گونه همان اعراب دست آموز و گویندگان «اهلا˝ و سهلا˝»، شیر شده و شاخ و شانه می کشند و گربه رقصانی میکنند، یکجا 8 سال ایرانیان فریب خورده ساده لوح را میکشند و می چاپند و در بدر میکنند و پدران را به داغ فرزندان و فرزندان را به سوگ پدران می نشانند و از سوی دیگر چنان زهر چشم میگیرند که آقای جلیلی خلیج فارس و جزائر تنب بزرگ و تنب کوچک و ابوموسی را باید مثل ارث پدری در طبق بگذارد و به پای شیخ فلان و شیخ بهمان پابرهنه بریزد تا آشتی آنها را بخرد!!
چرا؟ چطور شد که آن احترام و عزت و غرور و شوکت در عرض چند سال به این ذلت و ترس و دریوزگی مبدل شد؟  چه شد، ایران که بقول یک مشت یاوه گوی مسخ شده و شیفتۀ استالین و مولوتوف، ژاندارمِ خاورمیانه بود، امروز به بچۀ کتک خور و مجیزگوی چند عرب بی سر و پای تازه بدوران رسیده مبدل شده است؟  آیا جز به خاطر بی لیاقتی و بی کفایتی این روحانیون دولتی است؟ آنها که میخواهند ملتی مانند ملت ایران را اداره کنند ولی از علم و دانش جز مباحث نجاست، و از اصول حکمرانی و فرمانروائی غیر از قتلو و اقتلو و غیر از کشتن و سر و دست و پا بریدن چیزی نخوانده و ندانسته اند؟ 
آقای احمدی نژاد کسی که خود را رئیس جمهوری و فرد شاخص و رئیس کل مملکت میداند، بجای آنکه با سران جهان بنشیند و از مصالح کشور و ملت ایران دفاع کند، در پی آنست که جرج بوش و ملکه بریتانیا و رئیس جمهوری فرانسه و صدر اعظم آلمان را مسلمان کند! کراوات از گردن مردانشان بگشاید و زنانشان را در مقنعه و چادر و چاقچور و پیچه بپیچد! که نتایجش همانست که می بینیم!  مردم ایران با تمدن 2500 ساله با فرهنگی که والاترین فرهنگ جهان و انسانی ترین شیوۀ تفکر و تعقل است تروریست نامیده شوند، سپاه پاسدارانش بجای آنکه حافظ سلامت و امنیت و نگهدارنده حدود و ثغور کشور باشد در لیست سازمانهای تروریستی و آدم کشی ثبت گردد و مردمش مثل جذامی ها باعث ترس و وحشت و نظیر دزدان و قاتلان مورد تنفر و انزجار مردم جهان قرار گیرند.
آقای جلیلی، شما و اربابان و همدستانتان قبل از همه دین را در مذبح جهل و قساوت و شقاوت شهید کرده اید!
شما را بخدا، اگر به پروردگار یکتا ایمان دارید از تجزیه این مملکت باستانی، از بریدن دست و پای آن و حاتم بخشی این خاک و آب دست بردارید و بگذارید ایرانیان همراه با قافلۀ تمدن بشری به پیش بروند و آنها را به هزاره های ماقبل تاریخ نکشید! 
بگذارید خلیج فارس، همان خلیج فارس و دریای مازندران همان دریای مازندران و کردستان و آذربایجان و خوزستان و بلوچستان و دیگر نواحی این سرزمین همچنان بخش هایی از کشور ایران باقی بمانند و فرزندان و فرزند زادگان ما مردم این نیاخاک باز هم بتوانند به کشور متمدن و باستانی خود و فرهنگ انسان مدار آن افتخار کنند و در راه پیشرفت و اعتلای آن همچنان بکوشند.
آقایان، شما را بخدا ایران را به ایرانیان واگذار کنید.
شما را به خیر و ما را بسلامت.