Rabin Ściany Płaczu i Miejsc Świętych Shmuel Rabinowitz powiedział podczas spotkania z Papieżem Benedyktem XVI pod Ścianą Płaczu:
„Kamienie Ściany Płaczu stanowią świadectwo wspaniałej przeszłości narodu żydowskiego i dają mu siłę do mierzenia się z trudnościami i prześladowaniami. Podobnie jak te kamienie, które przetrwały najcięższe chwile, naród Izraela przetrwał prześladowania i tortury, pozostając narodem wiecznym i wartościowym, którego nikt nie zmoże. Obowiązkiem każdego wierzącego człowieka jest dbać o to, by nikt nie podnosił ręki na naród żydowski.”
Papież powiedział, że przybył tu, by modlić się do Boga o pokój i spokój na Bliskim Wschodzie.
Rabin odpowiedział, że modlitwa nie wystarczy, trzeba także czynnie dopomóc sprawie pokoju.
Rabin Ściany Płaczu wygłosił wersety biblijne zaczerpnięte z modlitwy króla Salomona po wzniesieniu przez niego Świątyni. W modlitwie tej król Salomon prosi, aby wszelkie błagania i modlitwy wznoszone w tym Przybytku przez ludzi będących, bądź nie będących Żydami, zostały wysłuchane.
Ponadto Rabin Ściany Płaczu zacytował proroka Micheasza: „Niech wszystkie ludy, każdy z nich postępuje w imieniu swojego boga, lecz my będziemy postępowali w imieniu Pana, naszego Boga, po wiek wieków.” (Micheasz 4.5)
Na zakończenie rabin zacytował słowa proroka Izajasza, który przepowiada Koniec Dni, kiedy to naród żydowski powróci na Wzgórze Świątynne i radować się będzie w swym domu modlitwy: „Gdyż mój dom będzie zwany domem modlitwy dla wszystkich ludów” (Izajasz 56:7), a wówczas nie będzie się już słyszeć o gwałcie na tej ziemi ani o spustoszeniu i zniszczeniu w obrębie jej granic, i zapanuje w niej pokój (Izajasz 60.17-18).
Odnosząc się do Jerozolimy, rabin powtórzył za prorokiem Izajaszem: „Ze względu na Syjon nie będę milczał i ze względu na Jeruzalem nie spocznę (…) I nie dajcie mu spokoju, dopóki nie odbuduje Jeruzalemu, i dopóki nie uczyni go sławnym na ziemi!” (Izajasz 62.1 i 62.7)
Wersety ze Starego Testamentu
Wizyta papieska, święto Lag BaOmer roku 5769
W Pierwszej Księdze Królewskiej znajdujemy w rozdziale 8 modlitwę odmówioną przez króla Salomona po wzniesieniu przez niego Świątyni.
Rozdział 8
22. Potem Salomon stanął przed ołtarzem Pana wobec całego zgromadzenia izraelskiego, wyciągnął swoje dłonie ku niebu
23. I rzekł: Panie, Boże Izraela! Nie ma ani na niebie w górze, ani na ziemi w dole takiego Boga jak Ty, który dotrzymujesz przymierza i okazujesz łaskę wobec swoich sług, którzy chcą z całego serca być z Tobą.
28. Wejrzyj na modlitwę swojego sługi i na jego błaganie, Panie, Boże mój,
wysłuchaj wołania i modlitwy, jaką Twój sługa zanosi dziś do Ciebie.
29. Niechaj Twoje oczy będą otwarte nad tym domem nocą i dniem, nad tym miejscem,
o którym powiedziałeś: Tam będzie imię moje, abyś wysłuchał modlitwy,
jaką sługa Twój będzie zanosić na tym miejscu.
30. Zechciej wysłuchać błagania Twojego sługi i Twojego ludu izraelskiego,
gdy będą się modlić na tym miejscu.
Tak, wysłuchaj w miejscu, gdzie przebywasz, w niebie, a wysłuchując, racz odpuścić!
38. Wszelką modlitwę, wszelkie błaganie, jakiekolwiek wypowie poszczególny człowiek lub cały Twój lud izraelski, kto tylko odczuje to w swoim sercu i wzniesie swoje dłonie ku temu przybytkowi,
39. Ty racz wysłuchać w niebie, w miejscu, gdzie mieszkasz, i odpuścić, i wkroczyć,
i dać każdemu według wszystkich jego postępków, Ty bowiem znasz jego serce,
gdyż Ty jedynie znasz serca wszystkich synów ludzkich.
41. A także cudzoziemca, który nie należy do Twojego ludu izraelskiego,
a przyjdzie z ziemi dalekiej ze względu na Twoje imię –
42. Usłyszą bowiem o Twoim wielkim imieniu i o Twojej potężnej mocy,
i o Twoim wyciągniętym ramieniu
– gdy tedy przyjdzie i modlić się będzie w tym przybytku.
43. Ty racz wysłuchać w niebie, w miejscu, gdzie mieszkasz, i spełnić to wszystko,
o co woła do Ciebie ten cudzoziemiec, aby wszystkie ludy ziemi poznały Twoje imię i bały się Ciebie, jak Twój lud izraelski, i aby wiedziały,
że Twoje imię wymieniane jest w tym przybytku, który zbudowałem.
Przedwieczny tak mu odpowiada w rozdziale 9:
3. I rzekł do niego: Słyszałem modlitwę i błagania twoje, które zanosiłeś do mnie. Poświęciłem ten przybytek, który zbudowałeś, aby tam przebywało moje imię
po wieczne czasy; tam będą też moje oczy i moje serce po wszystkie dni.
Na tym polega moc tego świętego miejsca, którego nigdy nie opuściła Szechina – Boża obecność.
Tak zaś powiedziane jest w księdze Micheasza (rozdział 4) o życiu u boku innych narodów o odmiennej wierze:
3. Wtedy rozsądzać będzie liczne ludy i rozstrzygać sprawy wielu narodów.
I przekują swoje miecze na lemiesze, a swoje włócznie na sierpy.
Żaden naród nie podniesie miecza przeciwko drugiemu narodowi
i nie będą się już uczyć sztuki wojennej.
4. I będzie siedział każdy pod swoim szczepem winnym i pod drzewem figowym, i nikt nie będzie szerzył popłochu.
Zaiste, usta Pana Zastępów to powiedziały.
5. Niech wszystkie ludy, każdy z nich postępuje w imieniu swojego boga, lecz my będziemy postępowali w imieniu Pana, naszego Boga, po wiek wieków.
Wizje proroków podsumuję słowami proroka Izajasza, tak przepowiadającego Koniec Dni:
Rozdział 56:
7. Wprowadzę na moją święta górę i sprawię im radość w moim domu modlitwy.
Ich całopalenia i ich rzeźne ofiary będą mi miłe na moim ołtarzu,
gdyż mój dom będzie zwany domem modlitwy dla wszystkich ludów.
Rozdział 60:
17. Zamiast miedzi przyniosę ci złoto, zamiast żelaza srebro, zamiast drewna miedź, a zamiast kamieni żelazo, i ustanowię pokój twoją zwierzchnością, a sprawiedliwość twoją władzą.
18. I już nie będzie się słyszeć o gwałcie w twojej ziemi
ani o spustoszeniu i zniszczeniu w obrębie twoich granic,
lecz nazwiesz swoje mury zbawieniem, a swoje bramy chwałą.
Rozdział 62
1. Ze względu na Syjon nie będę milczał i ze względu na Jeruzalem nie spocznę,
dopóki nie wzejdzie jak jasność jego sprawiedliwość
i nie zapłonie jego zbawienie jak pochodnia.
2. Wtedy ujrzą narody twoją sprawiedliwość i wszyscy królowie twoją chwałę,
i nazwą cię nowym imieniem, które usta Pana ustalą.
6. Na twoich murach, Jeruzalem, postawiłem stróżów: przez cały dzień i przez całą noc, nigdy nie umilkną. Wy, którzy wyznajecie Pana, nie milczcie!
7. I nie dajcie mu spokoju, dopóki nie odbuduje Jeruzalemu,
i dopóki nie uczyni go sławnym na ziemi!
Oby dane nam było ujrzeć, jak wypełniają się słowa proroków i kraj ten żyje bezpiecznie.